[00:38]
ทำเกี่ยวกับเรื่องของการบริบาลช้างการดูแล ช้างการช่วยเหลือช้างการให้ความช่วยเหลือ

[00:45]
ช้างที่แต่ก่อนเมื่อก่อนเขาถูกใช้ใน อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวไม่ว่าจะการขี่การ

[00:55]
โชว์ครับที่นี่เราจะหยุดพฤติกรรมเกี่ยวกับ เรื่องของการนำเข้าไปใช้ในอุตสาหกรรมต่างๆ.

[01:04]
ที่นี่เราเปิดศูนย์เมื่อ เดือนสิงหาคมปี 2018.

[01:19]
ทำไมถึงเจ็บไม่เห็น.

[01:45]
จริงๆแล้วที่นี่ไม่ได้ไม่ได้ต่างจากที่

[01:52]
อื่นในเรื่องของการเอาใหม่นะมียอดนิยม.

[02:03]
ที่นี่คือความคิดส่วนตัวผมเองผม เริ่มต้นที่นี่ด้วยความรู้สึก.

[02:12]
ของตัวเองก่อนก็คือคือเกิดคำถามในชีวิตของ

[02:18]
ตัวเองมาตั้งแต่เมื่อตอนเป็นเด็ก ว่าการที่เราเกิดมามีช้างแต่.

[02:28]
เราไม่ได้รู้สึกเราไม่ได้รู้สึกภูมิใจเราไม่

[02:35]
ได้รู้สึกว่าเราเรามีอะไรมากกว่าคนอื่นแต่ เรารู้สึกอายเรารู้สึกว่าเอ้ทำไมทำไมเราต้อง

[02:42]
เราเราต้องมีความเห็นแก่ตัวในการที่จะต้องนำ เขาไปใช้ในธุรกิจที่ต้องทำให้เขาลำบากต้องทำ

[02:51]
ให้เขาหาเงินเพื่อเพื่อให้เรามีชีวิตที่ดี นั้นทำให้ทำให้เกิดความรู้สึกที่ไม่ค่อยดี

[03:00]
กับการที่จะต้องนำนำช้างของเรา เองไปไปทำงานเพื่อจะให้ตัวเองได้.

[03:09]
ไม่มีเงิน.

[03:13]
สิ่งที่ผมภูมิใจมากที่สุดคือการการได้ปลด

[03:27]
ปล่อยการได้เห็นช้างเป็นช้างอีกครั้งหนึ่ง การได้เห็นพวกเขาได้วิ่งได้เล่นอย่างที่เขา

[03:36]
อยากจะทำมันคือสิ่งที่สิ่งที่เรา ภูมิใจมากที่สุดในวันแรกที่เราได้ทำ.

[03:47]
โอเคจริงๆตระกูลเราเราเราครอบครองเราดูแล

[04:07]
ช้างมามากกว่า 5 รุ่นผมเองผมเป็นรุ่นที่ 5 ของตระกูลมากกว่าเรามีประวัติยาวนานมากกว่า

[04:15]
100 ปีที่ผ่านมาคือคือการนำช้างนะครับเชื่อ

[04:23]
ของเราไปทำงานตามสถานที่ต่างๆไม่ว่าจะเป็น.

[04:28]
รากไม้ไม่ว่าจะเป็นทั้งโชว์หรือว่าไม่ว่าจะ

[04:34]
เป็นนำไปขี่พอมาถึงรุ่นผมเองนะครับในความรู้ สึกของตัวเองนะครับมันๆมันมีอะไรที่แตกต่าง

[04:43]
บางอย่างที่เรามองว่าเราจะทำยังไงให้ให้ให้ เรามีแต่เราไม่เบียดเบียนไม่เบียดเบียนสิ่ง

[04:51]
ที่มีชีวิตอย่างช้างนะครับ ที่เขามีชีวิตเหมือนกับเรา.

[04:59]
ถามต่อว่า.

[05:02]
ตกลงจะใช้อย่างแรกเลยคือเมื่อตอนเด็กเนี่ย

[05:11]
รู้สึกอายรู้รู้สึกที่ว่าทำไมทำไมเราต้อง

[05:18]
เราต้องทำงานมีช้างทำไมเราต้องดูแลช้างมัน.

[05:26]
ไม่รู้ว่าแต่ละคนอาจทุกคนอาจจะมีความภาคภูมิ ใจด้วยที่บ้านมีช้างหรือหรืออะไรต่างๆนานา

[05:35]
แต่ว่าสำหรับผมเองผมรู้สึกผมรู้สึกอายผมรู้ สึกอายที่ที่ต้องนำทางไปเดินบนท้องถนนเพื่อ

[05:43]
จะขายกล้วยเพื่อจะหาเงินหรือแม้กระทั่งการ ขี่ช้างเพื่อบริการนักท่องเที่ยวคือมีความ

[05:53]
รู้สึกอายเพราะผมทำช่วยพ่อมันตั้งแต่นั้นคือ ความรู้สึกแรกที่เกิดขึ้นคือความรู้สึกอาย.

[06:00]
มันก็เห็นว่าสถานภาพของพี่เนี่ยจะแตกต่างจาก

[06:04]
คนอื่นไงจริงๆยิ่งผมมองว่ายิ่งผมมองว่าทุกคน

[06:14]
มีบทบาทและมีความสำคัญที่แตกต่างกันไปแต่ ความคิดต่างหากที่ที่ทำให้เราแตกต่างความคิด

[06:23]
ในที่นี้หมายถึงว่าเราอาจจะมีความคิดที่มาก กว่าคนอื่นในทางในเรื่องของความรู้สึกที่

[06:30]
เห็นอกเห็นใจคนอื่นมากกว่าคนในครอบครัวอัน นี้คืออาจจะเป็นไปได้เพราะตั้งแต่เด็กแล้ว

[06:36]
ที่ที่ผมเริ่มเริ่มรู้จักช้างเริ่มเริ่มเข้า ใจเขาเริ่มเรียนรู้เกี่ยวกับเขาก็คือเรื่อง

[06:43]
การการศึกษาพฤติกรรมเขาว่าเขาทำไมต้องกิน อย่างนั้นทำไมเขาต้องเขาต้องเป็นอย่างนี้.

[06:51]
แต่สิ่งต่างๆนานามันมันก็เป็นธรรมชาติของเขา

[06:56]
แต่สิ่งที่สำคัญอย่างหนึ่งที่ผมได้ยินชัดก็ คือทำให้ให้ผมรู้สึกว่าผมควรทำอะไรที่มันแตก

[07:03]
ต่างก็คือการที่ที่ผมเห็นสายตา ของช้างแล้วผมรู้สึกว่าผมไม่ชอบ.

[07:10]
ผมไม่ชอบมองมองตาเขาในตอนที่เขาต้องทำงาน มันทำให้ผมรู้สึกว่าเราเอาเปรียบเขาอยู่.

[07:19]
ได้ไหม.

[07:25]
จริงๆต้องบอกว่ามันเริ่มตั้งแต่เด็กตั้งแต่

[07:38]
อายุประมาณ 10 ถึง 15 ปีความรู้สึกแรกที่ตอน

[07:43]
ที่ไปทำงานตอนช่วงซัมเมอร์ของโรงเรียนซึ่ง

[07:50]
ต้องไปช่วยพ่อที่ปางช้างขี่นะครับการที่เรา

[07:56]
ต้องเราต้องนั่งบนหลังเขานั่งบนคอเขาแล้ว

[08:02]
บังคับให้เขาเดินโดยที่เขาไม่อยากจะเดินมัน ทำให้เรารู้สึกรู้สึกอึดอัดในการในการบังคับ

[08:10]
เขารู้สึกในการที่จะให้ทำไมทำไมเราต้อง เราต้องบังคับเขาคือสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ.

[08:17]
ผมลงมาจากคอเขาในตอนที่ยังมีนักท่องเที่ยว อยู่บนหลังเขาเพื่อเธอไม่ต้องการที่จะอยู่บน

[08:26]
หลังเขาเพื่อให้บังคับให้เขาเดินแต่ผมลงมา ข้างล่างเพื่อจะเดินแล้วก็บอกให้เขาเดินแต่

[08:33]
นั่นมันสิ่งที่เป็นสิ่งที่ผิด ที่ที่คนเลี้ยงช้างเขาทำกัน.

[09:03]
ยังไงนะมันเป็นแปลงของเราหรือว่าของครอบครัว

[09:15]
ของช้างคือผมว่าทุกคนเจ้า

[09:29]
ของช้างทุกคนส่วนใหญ่.

[09:31]
ส่วนใหญ่แล้วกันครับรักช้างต้องการให้ช้างมี

[09:37]
สุขภาพดีสุขภาพแข็งแรงแต่การดูแลอาจจะแตก

[09:43]
ต่างกันไปอย่างเช่นในการเมื่อเราทำงานอีกรูป แบบหนึ่งเมื่อก่อนเราเป็นเจ้าของอย่างรุ่น

[09:52]
พ่อผมเองการดูแลเนี่ยพ่อผมค่อนข้างจะเข้มงวด มากในการดูแลช้างในการที่จะดูแลลูกน้องที่ดู

[10:01]
แลช้างก็คือคนเลี้ยงช้างว่าห้าม 5:00 น 5:00 ม.มลายช้างนะครับ.

[10:12]
เพราะแต่ว่า.

[10:15]
แต่ว่าทุกอย่างที่นั่นเราไม่สามารถที่จะควบ คุมหรืออะไรก็แล้วแต่ได้เพราะว่ามันมันไม่

[10:21]
ใช่ของเราเราเป็นแค่ลูกจ้างเขาฉันกันการดูแล หลายอย่างเรื่องอาหารเรื่องสถานที่เรื่องทุก

[10:29]
อย่างเกี่ยวกับช้างเราเราไม่สามารถที่จะดูแล ได้ทั่วถึงหรือควบคุมได้ทุกอย่างแต่สำหรับ

[10:37]
ที่ที่เป็นลักษณะของสิ่งมีชีวิตอย่างนี้เรา สามารถที่จะดูแลเขาได้ได้มากกว่าเพราะหนึ่ง

[10:44]
คือสถานที่เป็นสถานที่ที่เราของเราที่เรา สามารถที่จะควบคุมหรือบอกได้ว่าต้องตรงนั้น

[10:52]
ต้องเป็นยังไงตรงนี้ต้องเป็นยังไงอัน นี้นะครับก็ก็มันง่ายต่อการดูแลมากกว่า.

[11:00]
แล้วก็อันนี้คือทำมันยากแค่ไหนก็น่าจะเป็น

[11:05]
การเอาใจคนที่บ้านที่ใหญ่ที่สุดคือการที่จะ

[11:14]
ต้องพูดกับครอบครัวว่าเราเรามาลองเปลี่ยนกัน

[11:21]
ไหมเราเปลี่ยนกันไหมไอ้คำ ว่าเปลี่ยนที่นี่หมายถึงว่า.

[11:26]
เรามีวัฒนธรรมเรามีวิถีชีวิตของเรามามากกว่า

[11:30]
100 ปีมากกว่า 4 รุ่น แล้วก็รุ่นที่ 5 อย่างผม.

[11:34]
ซึ่งคนคนที่มีอายุมากกว่าอย่างรุ่นพ่อรุ่น ป้าน้าอาลุงเองก็ตามคือคำถามที่เราจะเจอก็

[11:44]
คือการที่เราไปบอกว่าโอเคเราจะ เปลี่ยนมาดูแลช้างเราจะเปลี่ยนมาทำ.

[11:52]
อีกแบบหนึ่งในลักษณะของการที่ไม่นำเข้าไปขี่

[11:57]
ไม่นำเข้าไปหารายได้ด้วยการที่จะออกไปเดิน น้องท้องถนนหรือว่าเอาไปโชว์ซึ่งซึ่งแน่นอน

[12:04]
ว่าราชการของของเราเนี่ยมันมันยังไม่ถึงขั้น นั้นตรงนั้นที่จะบอกว่าโอเคเปลี่ยนเปลี่ยน

[12:11]
ได้ทันทีซึ่ง 100 ปีที่ผ่านมาเราคือคนรุ่น ก่อนหน้าผมเนี่ยเขาเข้าเขายังติดกับวัฒนธรรม

[12:19]
หรือความรู้เดิมๆที่ว่าโอเคถ้าคุณอยากมี รายได้ถ้าคุณอยากหารายได้มาเลี้ยงครอบครัว.

[12:29]
วิธีเดียวที่คุณจะต้องที่คุณจะทำมันคือการนำ ช้างไปไปให้เขาเช่าแต่สำหรับผมอ่ะผมมองว่า

[12:39]
แน่นอนว่าเราเราสามารถที่จะทำทุกๆ อย่างได้แต่ว่าแล้วแล้วช้างได้อะไร.

[12:49]
สิ่งที่มันยากสำหรับผมคือ คือการที่จะบอกว่าถามมาก.

[12:54]
การที่เราเอาช่างไปทำ อย่างนั้นแล้วช้างได้อะไร.

[12:57]
เพราะว่าทุกคนไม่เคยคิดไม่เคยคิดถึงเรื่อง นั้นมาก่อนเพราะทุกคนไม่เคยคิดถึงมันมาก่อน

[13:05]
ฉันการตั้งคำถามของผมเนี่ยมันมันมันเกิดขึ้น ในใจแต่ก็ไม่ไม่ไม่ได้เคยถามทั้งในครอบครัว

[13:12]
ไปเพราะว่าแน่นอนสิ่งที่สิ่งที่จะได้คำตอบก็ คือไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการอยู่แล้วฉะนั้นผม

[13:19]
ก็เลยเรียกวิธีการเลี่ยงที่จะตั้งคำถามแบบ อื่นที่จะให้เขาคล้อยตามผมว่าโอเคเขาทำนั่น

[13:26]
คือสิ่งที่ยากที่สุดซึ่งไม่ได้ใช้เวลาแค่วัน สองวันหรือเดือน 2 เดือนในการที่จะพูดให้เขา

[13:32]
เปลี่ยนผมใช้ผมใช้เวลามามากกว่า 3-4 ปีที่ ผ่านมาในการที่จะอธิบายเหตุผลอธิบายความเป็น

[13:39]
จริงว่าเราทำอย่างนี้ได้นะ เราทำงานได้นะแต่ว่ามันมัน.

[13:46]
คือความคิดผมก็ไม่ได้ถูกเสมอไปเพราะว่าความ

[13:49]
ผิดพลาดเองความความล้มเหลวในการที่จะทำอย่าง นี้มันไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมทำผมทำผมทำอย่าง

[13:57]
นี้มาก่อนผมเปิดแล้วสั่งของสั่งอย่างนี้มา ก่อนหน้านั้นมา 3 ปีซึ่งซึ่งที่นั่นเป็น

[14:04]
ครั้งแรกที่ผมทำแล้วก็เพราะผมใช้เวลาในการ คุยกับที่บ้านใช้ก็พอสมควรในการที่จะเปลี่ยน

[14:10]
แล้วเขาก็โอเคในการยอมรับในตัวใน คำพูดผมแล้วก็เห็นด้วยกับผมแต่ว่า.

[14:18]
ผมทำให้เขาผิดหวังผมทำให้ผมทำให้คำพูดผมนั้น

[14:22]
มันมันไม่มันไม่ศักดิ์สิทธิ์ มันไม่เป็นที่ยอมรับ.

[14:26]
มันทำให้เราทุกข์มันก็เลยทำให้ทุกอย่างยากใน

[14:31]
การที่จะพูดในครั้งที่ 2 นั่นคือความยากไหม ไม่ใช่ยากแค่การพูดมันรวมถึงการกระทำด้วย.

[14:42]
กันมีตังค์ขึ้นมาที่มีแรงบันดาลใจผมเองจริงๆ

[14:55]
ผมเองไม่ได้คบไม่ได้คนเก่งหรือไม่ได้คุณฉลาด อะไรผมผมต้องการอยากจะทำแบบนี้มามาตั้งแต่ผม

[15:04]
ยังเด็กแต่ว่าความไม่รู้ด้วยความไม่มีความ รู้ในด้านนี้เลยแล้วก็พยายามปลีกตัวออกจาก

[15:11]
ออกจากตระกูลหรือคำว่าตระกูลที่มีช้างหรือคน ครอบครัวที่มีช้างเพราะว่าผมไม่เคยได้เรียน

[15:18]
รู้หรือว่าไม่เคยเห็นคนที่มีประสบความสำเร็จ กับคำว่า century มาก่อนนั้นผมก็เลยไม่กล้า

[15:24]
ลองไม่กล้าที่จะบอกบอกครอบครัวว่าให้ เราทำได้นะแต่วันนึงวันนึงมันเป็น.

[15:30]
มันเป็นโชคชะตาหรืออะไรก็ไม่รู้ที่ที่ ที่บังเอิญที่แม่ผมได้ๆบอกว่าไปไปช่วย.

[15:40]
ไปช่วยดูงานให้ให้แม่ให้แม่หน่อยที่ เชียงใหม่ผมเองผมก็โอเคผมพอดีผมทำงานอยู่

[15:46]
ละแวกนั้นผมก็เลยเดินทางไปที่เชียงใหม่ซึ่ง แน่นอนเป็นอะไรที่ประทับใจมากที่ที่มันเป็น

[15:53]
ได้ไปที่ฟิวเจอร์พาร์คเป็นศูนย์บริบาลช้าง ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยสิ่งแรกที่ผมเจอก็

[16:02]
คือว่าความมหัศจรรย์คือการที่ได้เห็นช้าง เดินโดยที่ปราศจากการควบคุมทุกอย่างแล้วก็คำ

[16:12]
อธิบายของไกด์คำอธิบายของคนที่ นั่นมันทำให้เรารู้สึกว่าเฮ้ย.

[16:16]
สิ่งที่เราคิดสิ่งที่เราอยากจะทำมาตั้งแต่

[16:20]
เด็กมันๆมันสามารถทำได้มันสามารถที่จะ เปลี่ยนแปลงทุกๆอย่างในที่ผ่านมาของเราได้

[16:28]
ซึ่งผมเองผมก็ไม่เคยคิดว่าในโลกนี้มันจะทำ ได้เพราะมันเป็นความคิดของเด็กแค่เด็กคนนึง.

[16:37]
ทำไมเราถึงต้องมี.

[16:43]
คือ.

[16:48]
สำหรับช้าง.

[16:50]
มันต้องแยกก่อนว่าช้างช้างป่ากับช้างบ้าน.

[16:56]
ช้างบ้าน.

[16:59]
วิวัฒนาการของช้างบ้านที่เขาอยู่กับคนมาเกิด

[17:04]
มาพร้อมกับคนโตมาพร้อมกับคนสิ่งที่เขาต่าง ออกไปจากช้างป่าคือการการที่ได้รับการดูแล

[17:11]
จากคนไม่ว่าการให้อาหารการ คุ้นเคยกับคนมันทำให้เขา.

[17:19]
มันทำให้เขาชินกับการที่อยู่อยู่แบบมีบ้าน

[17:24]
เหมือนคนนั้นเขาเขาจะค่อนข้างกลัวในสิ่ง

[17:28]
ที่บางอย่างที่ธรรมชาติเขาทีพี่สับสน.

[17:40]
ทำไมทำไมทำไมทำไมทำไมอย่างแรกเลยสิ่งที่

[17:53]
จำเป็นสำหรับช้างบ้านก็คือคอกคอกเนี้ยเราไว้

[18:00]
ใช้ทำอะไรคอกช้างคอกช้างที่เราสร้างขึ้นมา

[18:04]
เป็นคอกช้างที่สำหรับเวลากลางคืนให้เขานอน ให้เขาพักผ่อนทำไมเราต้องมีข้อเพราะว่า.

[18:12]
ปกติช้างบ้านช้างของเราเนี่ยเราจะมีความดูแล

[18:16]
ในตอนกลางวันแต่ว่าในตอนกลางคืนเนี้ยจำเป็น

[18:22]
ต้องต้องได้รับการพักผ่อนฉันเองเขาไม่เขาไม่

[18:26]
สามารถที่จะมาคอยตามช้างได้ 24 ชั่วโมงและ อีกอย่างหนึ่งคือว่าในตอนกลางคืนในการเดิน

[18:35]
ตามช้างหรืออะไรก็แล้วแต่ในการดูแลช้างในข้อ แต่มันเป็นสิ่งที่ค่อนข้างจะอันตรายฉันเรา

[18:41]
จำเป็นต้องหาพื้นที่สำหรับเขาในการที่จะให้

[18:48]
เขาปลอดภัยให้เขารู้สึกว่าโอเคเขาเขามีมี

[18:53]
สิ่งที่ป้องกันในเวลาที่เขานอนหรือแม้แต่แม้ กระทั่งชายหนุ่มที่นอนนิ่มที่ที่ช้างแก่หรือ

[19:00]
ช้างเด็กที่ต้องการนั่นคือนั่นคือความหมาย ของข้อเปรียบเสมือนบ้านที่ยังเป็นเสมือนบ้าน

[19:07]
ของเราที่เราใช้ในการพักผ่อนกลางคืน ใช่ไหมความแตกต่างของช้างช้างบ้าน.

[19:12]
กลับกับความต้องการของของกรุงหรือรั้วที่ ป้องกันในยามกลางคืนมันคือความจำเป็นในส่วน

[19:22]
ของการการทำงานด้านการของควาญช้าง เองของความปลอดภัยในเวลากลางคืนเอง.

[19:31]
ที่ดินตรงนี้มันเป็นลักษณะเป็นของเราชอบอยู่

[19:36]
หรือว่าจะซื้อหรือว่ายังไม่ได้ซื้ออะไรเลย เก็บปัจจุบันสิ่งที่เป็นปัญหาใหญ่สำหรับเรา

[19:43]
มากที่สุดคือพื้นที่ที่ดินที่เราใช้อยู่ทุก วันนี้เป็นพื้นดินเป็นที่ดินที่เราเช่าเจ้า

[19:52]
ของซึ่งซึ่งแยกเป็น 2 ส่วนส่วนแรกเนี่ยเป็น

[19:59]
พื้นที่ที่ที่เราเช่าระยะยาวคือ 5 ปีอีกส่วน

[20:03]
หนึ่งฝั่งตรงข้ามก็คือพื้นที่ ที่เราเช่าระยะสั้นคือ 3 ปี.

[20:10]
ช่วงก่อนหน้าที่จะเกิดสถานการณ์ covid เรา เราแผนว่าเราเราต้องการให้พื้นที่ของเรา

[20:18]
เนี่ยปราศจากการเช่าก็คือกันการการที่เรา สามารถที่จะซื้อหรือครอบครองโดยเป็นของเรา

[20:26]
เองให้ได้แต่แต่ภายหลังจากที่เกิดสถานการณ์ covid ทำให้เราประสบปัญหาใหญ่ก็คือการการขาด

[20:32]
รายได้การขาดเงินที่จะเข้ามาในการที่จะดูแล ช้างหรือไม่ได้เงินเก็บที่จะใช้ในการเก็บ

[20:39]
สะสมเพื่อจะไปซื้อที่ดินในอนาคตซึ่งซึ่งตอน นี้ทุกอย่างมันมันกลายเป็นศูนย์แผนที่เราวาง

[20:46]
ไว้ทุกอย่างพังทลายกับกับเงินที่เรามี อยู่ต้องหาเงินสะสมที่ในการซื้อที่ดิน.

[20:55]
จากจำนวนนักท่องเที่ยวที่เข้ามาให้การช่วย

[20:59]
เหลือที่เราต้องเก็บเงินสำรองไปใช้ในการซื้อ ที่ดินนาคตเราต้องนำกลับออกมาใช้เพื่อเป็น

[21:06]
ค่าอาหารของช้างในทุกๆวันมันทำให้ เราตอนนี้เรามีภาวะที่เงินสะสม.

[21:14]
ถูกใช้ในทุกๆเดือนซึ่งเรามีจำกัด.

[21:23]
ซึ่งเรามีเพียงจำนวนที่จำกัด.

[21:27]
ถามว่าช่วยเหลือฉันก็คงไงคำว่าโอเคสำหรับ.

[21:47]
ช้าง.

[21:49]
ส่วนใหญ่ที่นี่.

[21:52]
เป็นช้างของครอบครัวเราเมื่อเมื่อ หลายปีก่อนผมเองเมื่อเริ่มต้น.

[22:00]
เมื่อเริ่มต้นใส่ชุดนี้ขึ้นมาผมสิ่งแรกที่ผม อยากจะเปลี่ยนคือการเปลี่ยนแปลงครอบครัวการ

[22:08]
เปลี่ยนแปลงความคิดของครอบครัวการเปลี่ยน แปลงวิถีชีวิตประจำวันของครอบครัวนั่นคือ

[22:14]
ช้างส่วนหนึ่งเป็นช้าง ที่เป็นของครอบครัวเรา.

[22:21]
ส่วนที่ 2 คือเป็นช้างที่เราซื้อ เพื่อ rescue เมื่อ 3 ปีที่แล้วที่.

[22:32]
โปรเจคแรกของผม.

[22:35]
อีกส่วนหนึ่งเป็นช้างของคนอื่นที่.

[22:39]
ที่ผมที่ผมเห็นแล้วผมรู้สึกว่าอยากจะช่วยเรา ได้มีการคุยกับเจ้าของในการที่จะนำมาดูแลที่

[22:48]
นี่มีข้อตกลงมีสัญญาต่อกันในการในการดูแล

[22:53]
ซึ่งเราเองก็ไม่ได้ไม่ได้มีข้อผูกมัดที่ที่

[22:59]
มากมายอะไรกับกับเจ้าของในเรื่องของการที่จะ สามารถกลับไปได้ตลอดเพราะว่ามันเป็นเรื่อง

[23:07]
ของความต้องการของเขาซึ่งเราเองก็ก็ก็บอก ว่าพูดไม่ได้เพราะว่าเราไม่ใช่เจ้าของ.

[23:16]
ราคาเท่าไหร่หรือว่าราคาเท่าไหร่จะต้องมันจะ

[23:43]
เป็นไหมพี่ว่าพี่ว่าพี่ ว่าพี่ว่าเราไม่ไม่ไม่.

[23:53]
คนไทยในการช่วยเตือน.

[23:57]
โอเคผมมองว่า.

[24:04]
สิ่งที่ท้าทายที่สุดที่ที่ เราได้ทำคือการการได้เห็น.

[24:12]
หนึ่งชีวิตหรือหลายชีวิตที่.

[24:15]
ที่เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือคือการได้

[24:18]
ได้เห็นชีวิตผมมาผมเองผมผมคิดอยู่เสมอว่า ชีวิตคนเราเนี่ยมีความเสมอภาคเช่นนั้นไม่ว่า

[24:28]
จะเป็นคนหรือสัตว์ทุกคน มีชีวิตทุกคนมีครอบครัว.

[24:31]
ความท้าทายของผมคือการที่ได้ได้ทำให้ชีวิต

[24:35]
เรานั้นชีวิตที่เขามีเขามีชีวิตมีจิตใจทำให้ เขามีความสุขทำให้เขาเขาได้สิ่งที่เขา

[24:44]
ต้องการมันคือความท้าทายที่ที่ที่ทำให้เรามี ความสุขนั่นคือความท้าทายของผมผมไม่เคยมอง

[24:52]
ว่าอะไรที่เป็นอุปสรรคอะไรที่มันมันจะขวางผม เลยกำแพงอะไรก็ตามที่มันจะขวางผมที่ที่จะไม่

[25:00]
สามารถที่จะทำให้ผมทำให้สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ มีความสุขผมผมผมจะยังคงสู้แล้วจะยังคงอยู่

[25:10]
กับมันจนจนจนผมสามารถที่จะทำมัน ได้ก็คือทำทำให้อุปสรรคนั้นทำให้.