Wednesday, February 24, 2021


[00:38]
ทำเกี่ยวกับเรื่องของการบริบาลช้างการดูแล ช้างการช่วยเหลือช้างการให้ความช่วยเหลือ

[00:45]
ช้างที่แต่ก่อนเมื่อก่อนเขาถูกใช้ใน อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวไม่ว่าจะการขี่การ

[00:55]
โชว์ครับที่นี่เราจะหยุดพฤติกรรมเกี่ยวกับ เรื่องของการนำเข้าไปใช้ในอุตสาหกรรมต่างๆ.

[01:04]
ที่นี่เราเปิดศูนย์เมื่อ เดือนสิงหาคมปี 2018.

[01:19]
ทำไมถึงเจ็บไม่เห็น.

[01:45]
จริงๆแล้วที่นี่ไม่ได้ไม่ได้ต่างจากที่

[01:52]
อื่นในเรื่องของการเอาใหม่นะมียอดนิยม.

[02:03]
ที่นี่คือความคิดส่วนตัวผมเองผม เริ่มต้นที่นี่ด้วยความรู้สึก.

[02:12]
ของตัวเองก่อนก็คือคือเกิดคำถามในชีวิตของ

[02:18]
ตัวเองมาตั้งแต่เมื่อตอนเป็นเด็ก ว่าการที่เราเกิดมามีช้างแต่.

[02:28]
เราไม่ได้รู้สึกเราไม่ได้รู้สึกภูมิใจเราไม่

[02:35]
ได้รู้สึกว่าเราเรามีอะไรมากกว่าคนอื่นแต่ เรารู้สึกอายเรารู้สึกว่าเอ้ทำไมทำไมเราต้อง

[02:42]
เราเราต้องมีความเห็นแก่ตัวในการที่จะต้องนำ เขาไปใช้ในธุรกิจที่ต้องทำให้เขาลำบากต้องทำ

[02:51]
ให้เขาหาเงินเพื่อเพื่อให้เรามีชีวิตที่ดี นั้นทำให้ทำให้เกิดความรู้สึกที่ไม่ค่อยดี

[03:00]
กับการที่จะต้องนำนำช้างของเรา เองไปไปทำงานเพื่อจะให้ตัวเองได้.

[03:09]
ไม่มีเงิน.

[03:13]
สิ่งที่ผมภูมิใจมากที่สุดคือการการได้ปลด

[03:27]
ปล่อยการได้เห็นช้างเป็นช้างอีกครั้งหนึ่ง การได้เห็นพวกเขาได้วิ่งได้เล่นอย่างที่เขา

[03:36]
อยากจะทำมันคือสิ่งที่สิ่งที่เรา ภูมิใจมากที่สุดในวันแรกที่เราได้ทำ.

[03:47]
โอเคจริงๆตระกูลเราเราเราครอบครองเราดูแล

[04:07]
ช้างมามากกว่า 5 รุ่นผมเองผมเป็นรุ่นที่ 5 ของตระกูลมากกว่าเรามีประวัติยาวนานมากกว่า

[04:15]
100 ปีที่ผ่านมาคือคือการนำช้างนะครับเชื่อ

[04:23]
ของเราไปทำงานตามสถานที่ต่างๆไม่ว่าจะเป็น.

[04:28]
รากไม้ไม่ว่าจะเป็นทั้งโชว์หรือว่าไม่ว่าจะ

[04:34]
เป็นนำไปขี่พอมาถึงรุ่นผมเองนะครับในความรู้ สึกของตัวเองนะครับมันๆมันมีอะไรที่แตกต่าง

[04:43]
บางอย่างที่เรามองว่าเราจะทำยังไงให้ให้ให้ เรามีแต่เราไม่เบียดเบียนไม่เบียดเบียนสิ่ง

[04:51]
ที่มีชีวิตอย่างช้างนะครับ ที่เขามีชีวิตเหมือนกับเรา.

[04:59]
ถามต่อว่า.

[05:02]
ตกลงจะใช้อย่างแรกเลยคือเมื่อตอนเด็กเนี่ย

[05:11]
รู้สึกอายรู้รู้สึกที่ว่าทำไมทำไมเราต้อง

[05:18]
เราต้องทำงานมีช้างทำไมเราต้องดูแลช้างมัน.

[05:26]
ไม่รู้ว่าแต่ละคนอาจทุกคนอาจจะมีความภาคภูมิ ใจด้วยที่บ้านมีช้างหรือหรืออะไรต่างๆนานา

[05:35]
แต่ว่าสำหรับผมเองผมรู้สึกผมรู้สึกอายผมรู้ สึกอายที่ที่ต้องนำทางไปเดินบนท้องถนนเพื่อ

[05:43]
จะขายกล้วยเพื่อจะหาเงินหรือแม้กระทั่งการ ขี่ช้างเพื่อบริการนักท่องเที่ยวคือมีความ

[05:53]
รู้สึกอายเพราะผมทำช่วยพ่อมันตั้งแต่นั้นคือ ความรู้สึกแรกที่เกิดขึ้นคือความรู้สึกอาย.

[06:00]
มันก็เห็นว่าสถานภาพของพี่เนี่ยจะแตกต่างจาก

[06:04]
คนอื่นไงจริงๆยิ่งผมมองว่ายิ่งผมมองว่าทุกคน

[06:14]
มีบทบาทและมีความสำคัญที่แตกต่างกันไปแต่ ความคิดต่างหากที่ที่ทำให้เราแตกต่างความคิด

[06:23]
ในที่นี้หมายถึงว่าเราอาจจะมีความคิดที่มาก กว่าคนอื่นในทางในเรื่องของความรู้สึกที่

[06:30]
เห็นอกเห็นใจคนอื่นมากกว่าคนในครอบครัวอัน นี้คืออาจจะเป็นไปได้เพราะตั้งแต่เด็กแล้ว

[06:36]
ที่ที่ผมเริ่มเริ่มรู้จักช้างเริ่มเริ่มเข้า ใจเขาเริ่มเรียนรู้เกี่ยวกับเขาก็คือเรื่อง

[06:43]
การการศึกษาพฤติกรรมเขาว่าเขาทำไมต้องกิน อย่างนั้นทำไมเขาต้องเขาต้องเป็นอย่างนี้.

[06:51]
แต่สิ่งต่างๆนานามันมันก็เป็นธรรมชาติของเขา

[06:56]
แต่สิ่งที่สำคัญอย่างหนึ่งที่ผมได้ยินชัดก็ คือทำให้ให้ผมรู้สึกว่าผมควรทำอะไรที่มันแตก

[07:03]
ต่างก็คือการที่ที่ผมเห็นสายตา ของช้างแล้วผมรู้สึกว่าผมไม่ชอบ.

[07:10]
ผมไม่ชอบมองมองตาเขาในตอนที่เขาต้องทำงาน มันทำให้ผมรู้สึกว่าเราเอาเปรียบเขาอยู่.

[07:19]
ได้ไหม.

[07:25]
จริงๆต้องบอกว่ามันเริ่มตั้งแต่เด็กตั้งแต่

[07:38]
อายุประมาณ 10 ถึง 15 ปีความรู้สึกแรกที่ตอน

[07:43]
ที่ไปทำงานตอนช่วงซัมเมอร์ของโรงเรียนซึ่ง

[07:50]
ต้องไปช่วยพ่อที่ปางช้างขี่นะครับการที่เรา

[07:56]
ต้องเราต้องนั่งบนหลังเขานั่งบนคอเขาแล้ว

[08:02]
บังคับให้เขาเดินโดยที่เขาไม่อยากจะเดินมัน ทำให้เรารู้สึกรู้สึกอึดอัดในการในการบังคับ

[08:10]
เขารู้สึกในการที่จะให้ทำไมทำไมเราต้อง เราต้องบังคับเขาคือสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ.

[08:17]
ผมลงมาจากคอเขาในตอนที่ยังมีนักท่องเที่ยว อยู่บนหลังเขาเพื่อเธอไม่ต้องการที่จะอยู่บน

[08:26]
หลังเขาเพื่อให้บังคับให้เขาเดินแต่ผมลงมา ข้างล่างเพื่อจะเดินแล้วก็บอกให้เขาเดินแต่

[08:33]
นั่นมันสิ่งที่เป็นสิ่งที่ผิด ที่ที่คนเลี้ยงช้างเขาทำกัน.

[09:03]
ยังไงนะมันเป็นแปลงของเราหรือว่าของครอบครัว

[09:15]
ของช้างคือผมว่าทุกคนเจ้า

[09:29]
ของช้างทุกคนส่วนใหญ่.

[09:31]
ส่วนใหญ่แล้วกันครับรักช้างต้องการให้ช้างมี

[09:37]
สุขภาพดีสุขภาพแข็งแรงแต่การดูแลอาจจะแตก

[09:43]
ต่างกันไปอย่างเช่นในการเมื่อเราทำงานอีกรูป แบบหนึ่งเมื่อก่อนเราเป็นเจ้าของอย่างรุ่น

[09:52]
พ่อผมเองการดูแลเนี่ยพ่อผมค่อนข้างจะเข้มงวด มากในการดูแลช้างในการที่จะดูแลลูกน้องที่ดู

[10:01]
แลช้างก็คือคนเลี้ยงช้างว่าห้าม 5:00 น 5:00 ม.มลายช้างนะครับ.

[10:12]
เพราะแต่ว่า.

[10:15]
แต่ว่าทุกอย่างที่นั่นเราไม่สามารถที่จะควบ คุมหรืออะไรก็แล้วแต่ได้เพราะว่ามันมันไม่

[10:21]
ใช่ของเราเราเป็นแค่ลูกจ้างเขาฉันกันการดูแล หลายอย่างเรื่องอาหารเรื่องสถานที่เรื่องทุก

[10:29]
อย่างเกี่ยวกับช้างเราเราไม่สามารถที่จะดูแล ได้ทั่วถึงหรือควบคุมได้ทุกอย่างแต่สำหรับ

[10:37]
ที่ที่เป็นลักษณะของสิ่งมีชีวิตอย่างนี้เรา สามารถที่จะดูแลเขาได้ได้มากกว่าเพราะหนึ่ง

[10:44]
คือสถานที่เป็นสถานที่ที่เราของเราที่เรา สามารถที่จะควบคุมหรือบอกได้ว่าต้องตรงนั้น

[10:52]
ต้องเป็นยังไงตรงนี้ต้องเป็นยังไงอัน นี้นะครับก็ก็มันง่ายต่อการดูแลมากกว่า.

[11:00]
แล้วก็อันนี้คือทำมันยากแค่ไหนก็น่าจะเป็น

[11:05]
การเอาใจคนที่บ้านที่ใหญ่ที่สุดคือการที่จะ

[11:14]
ต้องพูดกับครอบครัวว่าเราเรามาลองเปลี่ยนกัน

[11:21]
ไหมเราเปลี่ยนกันไหมไอ้คำ ว่าเปลี่ยนที่นี่หมายถึงว่า.

[11:26]
เรามีวัฒนธรรมเรามีวิถีชีวิตของเรามามากกว่า

[11:30]
100 ปีมากกว่า 4 รุ่น แล้วก็รุ่นที่ 5 อย่างผม.

[11:34]
ซึ่งคนคนที่มีอายุมากกว่าอย่างรุ่นพ่อรุ่น ป้าน้าอาลุงเองก็ตามคือคำถามที่เราจะเจอก็

[11:44]
คือการที่เราไปบอกว่าโอเคเราจะ เปลี่ยนมาดูแลช้างเราจะเปลี่ยนมาทำ.

[11:52]
อีกแบบหนึ่งในลักษณะของการที่ไม่นำเข้าไปขี่

[11:57]
ไม่นำเข้าไปหารายได้ด้วยการที่จะออกไปเดิน น้องท้องถนนหรือว่าเอาไปโชว์ซึ่งซึ่งแน่นอน

[12:04]
ว่าราชการของของเราเนี่ยมันมันยังไม่ถึงขั้น นั้นตรงนั้นที่จะบอกว่าโอเคเปลี่ยนเปลี่ยน

[12:11]
ได้ทันทีซึ่ง 100 ปีที่ผ่านมาเราคือคนรุ่น ก่อนหน้าผมเนี่ยเขาเข้าเขายังติดกับวัฒนธรรม

[12:19]
หรือความรู้เดิมๆที่ว่าโอเคถ้าคุณอยากมี รายได้ถ้าคุณอยากหารายได้มาเลี้ยงครอบครัว.

[12:29]
วิธีเดียวที่คุณจะต้องที่คุณจะทำมันคือการนำ ช้างไปไปให้เขาเช่าแต่สำหรับผมอ่ะผมมองว่า

[12:39]
แน่นอนว่าเราเราสามารถที่จะทำทุกๆ อย่างได้แต่ว่าแล้วแล้วช้างได้อะไร.

[12:49]
สิ่งที่มันยากสำหรับผมคือ คือการที่จะบอกว่าถามมาก.

[12:54]
การที่เราเอาช่างไปทำ อย่างนั้นแล้วช้างได้อะไร.

[12:57]
เพราะว่าทุกคนไม่เคยคิดไม่เคยคิดถึงเรื่อง นั้นมาก่อนเพราะทุกคนไม่เคยคิดถึงมันมาก่อน

[13:05]
ฉันการตั้งคำถามของผมเนี่ยมันมันมันเกิดขึ้น ในใจแต่ก็ไม่ไม่ไม่ได้เคยถามทั้งในครอบครัว

[13:12]
ไปเพราะว่าแน่นอนสิ่งที่สิ่งที่จะได้คำตอบก็ คือไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการอยู่แล้วฉะนั้นผม

[13:19]
ก็เลยเรียกวิธีการเลี่ยงที่จะตั้งคำถามแบบ อื่นที่จะให้เขาคล้อยตามผมว่าโอเคเขาทำนั่น

[13:26]
คือสิ่งที่ยากที่สุดซึ่งไม่ได้ใช้เวลาแค่วัน สองวันหรือเดือน 2 เดือนในการที่จะพูดให้เขา

[13:32]
เปลี่ยนผมใช้ผมใช้เวลามามากกว่า 3-4 ปีที่ ผ่านมาในการที่จะอธิบายเหตุผลอธิบายความเป็น

[13:39]
จริงว่าเราทำอย่างนี้ได้นะ เราทำงานได้นะแต่ว่ามันมัน.

[13:46]
คือความคิดผมก็ไม่ได้ถูกเสมอไปเพราะว่าความ

[13:49]
ผิดพลาดเองความความล้มเหลวในการที่จะทำอย่าง นี้มันไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมทำผมทำผมทำอย่าง

[13:57]
นี้มาก่อนผมเปิดแล้วสั่งของสั่งอย่างนี้มา ก่อนหน้านั้นมา 3 ปีซึ่งซึ่งที่นั่นเป็น

[14:04]
ครั้งแรกที่ผมทำแล้วก็เพราะผมใช้เวลาในการ คุยกับที่บ้านใช้ก็พอสมควรในการที่จะเปลี่ยน

[14:10]
แล้วเขาก็โอเคในการยอมรับในตัวใน คำพูดผมแล้วก็เห็นด้วยกับผมแต่ว่า.

[14:18]
ผมทำให้เขาผิดหวังผมทำให้ผมทำให้คำพูดผมนั้น

[14:22]
มันมันไม่มันไม่ศักดิ์สิทธิ์ มันไม่เป็นที่ยอมรับ.

[14:26]
มันทำให้เราทุกข์มันก็เลยทำให้ทุกอย่างยากใน

[14:31]
การที่จะพูดในครั้งที่ 2 นั่นคือความยากไหม ไม่ใช่ยากแค่การพูดมันรวมถึงการกระทำด้วย.

[14:42]
กันมีตังค์ขึ้นมาที่มีแรงบันดาลใจผมเองจริงๆ

[14:55]
ผมเองไม่ได้คบไม่ได้คนเก่งหรือไม่ได้คุณฉลาด อะไรผมผมต้องการอยากจะทำแบบนี้มามาตั้งแต่ผม

[15:04]
ยังเด็กแต่ว่าความไม่รู้ด้วยความไม่มีความ รู้ในด้านนี้เลยแล้วก็พยายามปลีกตัวออกจาก

[15:11]
ออกจากตระกูลหรือคำว่าตระกูลที่มีช้างหรือคน ครอบครัวที่มีช้างเพราะว่าผมไม่เคยได้เรียน

[15:18]
รู้หรือว่าไม่เคยเห็นคนที่มีประสบความสำเร็จ กับคำว่า century มาก่อนนั้นผมก็เลยไม่กล้า

[15:24]
ลองไม่กล้าที่จะบอกบอกครอบครัวว่าให้ เราทำได้นะแต่วันนึงวันนึงมันเป็น.

[15:30]
มันเป็นโชคชะตาหรืออะไรก็ไม่รู้ที่ที่ ที่บังเอิญที่แม่ผมได้ๆบอกว่าไปไปช่วย.

[15:40]
ไปช่วยดูงานให้ให้แม่ให้แม่หน่อยที่ เชียงใหม่ผมเองผมก็โอเคผมพอดีผมทำงานอยู่

[15:46]
ละแวกนั้นผมก็เลยเดินทางไปที่เชียงใหม่ซึ่ง แน่นอนเป็นอะไรที่ประทับใจมากที่ที่มันเป็น

[15:53]
ได้ไปที่ฟิวเจอร์พาร์คเป็นศูนย์บริบาลช้าง ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยสิ่งแรกที่ผมเจอก็

[16:02]
คือว่าความมหัศจรรย์คือการที่ได้เห็นช้าง เดินโดยที่ปราศจากการควบคุมทุกอย่างแล้วก็คำ

[16:12]
อธิบายของไกด์คำอธิบายของคนที่ นั่นมันทำให้เรารู้สึกว่าเฮ้ย.

[16:16]
สิ่งที่เราคิดสิ่งที่เราอยากจะทำมาตั้งแต่

[16:20]
เด็กมันๆมันสามารถทำได้มันสามารถที่จะ เปลี่ยนแปลงทุกๆอย่างในที่ผ่านมาของเราได้

[16:28]
ซึ่งผมเองผมก็ไม่เคยคิดว่าในโลกนี้มันจะทำ ได้เพราะมันเป็นความคิดของเด็กแค่เด็กคนนึง.

[16:37]
ทำไมเราถึงต้องมี.

[16:43]
คือ.

[16:48]
สำหรับช้าง.

[16:50]
มันต้องแยกก่อนว่าช้างช้างป่ากับช้างบ้าน.

[16:56]
ช้างบ้าน.

[16:59]
วิวัฒนาการของช้างบ้านที่เขาอยู่กับคนมาเกิด

[17:04]
มาพร้อมกับคนโตมาพร้อมกับคนสิ่งที่เขาต่าง ออกไปจากช้างป่าคือการการที่ได้รับการดูแล

[17:11]
จากคนไม่ว่าการให้อาหารการ คุ้นเคยกับคนมันทำให้เขา.

[17:19]
มันทำให้เขาชินกับการที่อยู่อยู่แบบมีบ้าน

[17:24]
เหมือนคนนั้นเขาเขาจะค่อนข้างกลัวในสิ่ง

[17:28]
ที่บางอย่างที่ธรรมชาติเขาทีพี่สับสน.

[17:40]
ทำไมทำไมทำไมทำไมทำไมอย่างแรกเลยสิ่งที่

[17:53]
จำเป็นสำหรับช้างบ้านก็คือคอกคอกเนี้ยเราไว้

[18:00]
ใช้ทำอะไรคอกช้างคอกช้างที่เราสร้างขึ้นมา

[18:04]
เป็นคอกช้างที่สำหรับเวลากลางคืนให้เขานอน ให้เขาพักผ่อนทำไมเราต้องมีข้อเพราะว่า.

[18:12]
ปกติช้างบ้านช้างของเราเนี่ยเราจะมีความดูแล

[18:16]
ในตอนกลางวันแต่ว่าในตอนกลางคืนเนี้ยจำเป็น

[18:22]
ต้องต้องได้รับการพักผ่อนฉันเองเขาไม่เขาไม่

[18:26]
สามารถที่จะมาคอยตามช้างได้ 24 ชั่วโมงและ อีกอย่างหนึ่งคือว่าในตอนกลางคืนในการเดิน

[18:35]
ตามช้างหรืออะไรก็แล้วแต่ในการดูแลช้างในข้อ แต่มันเป็นสิ่งที่ค่อนข้างจะอันตรายฉันเรา

[18:41]
จำเป็นต้องหาพื้นที่สำหรับเขาในการที่จะให้

[18:48]
เขาปลอดภัยให้เขารู้สึกว่าโอเคเขาเขามีมี

[18:53]
สิ่งที่ป้องกันในเวลาที่เขานอนหรือแม้แต่แม้ กระทั่งชายหนุ่มที่นอนนิ่มที่ที่ช้างแก่หรือ

[19:00]
ช้างเด็กที่ต้องการนั่นคือนั่นคือความหมาย ของข้อเปรียบเสมือนบ้านที่ยังเป็นเสมือนบ้าน

[19:07]
ของเราที่เราใช้ในการพักผ่อนกลางคืน ใช่ไหมความแตกต่างของช้างช้างบ้าน.

[19:12]
กลับกับความต้องการของของกรุงหรือรั้วที่ ป้องกันในยามกลางคืนมันคือความจำเป็นในส่วน

[19:22]
ของการการทำงานด้านการของควาญช้าง เองของความปลอดภัยในเวลากลางคืนเอง.

[19:31]
ที่ดินตรงนี้มันเป็นลักษณะเป็นของเราชอบอยู่

[19:36]
หรือว่าจะซื้อหรือว่ายังไม่ได้ซื้ออะไรเลย เก็บปัจจุบันสิ่งที่เป็นปัญหาใหญ่สำหรับเรา

[19:43]
มากที่สุดคือพื้นที่ที่ดินที่เราใช้อยู่ทุก วันนี้เป็นพื้นดินเป็นที่ดินที่เราเช่าเจ้า

[19:52]
ของซึ่งซึ่งแยกเป็น 2 ส่วนส่วนแรกเนี่ยเป็น

[19:59]
พื้นที่ที่ที่เราเช่าระยะยาวคือ 5 ปีอีกส่วน

[20:03]
หนึ่งฝั่งตรงข้ามก็คือพื้นที่ ที่เราเช่าระยะสั้นคือ 3 ปี.

[20:10]
ช่วงก่อนหน้าที่จะเกิดสถานการณ์ covid เรา เราแผนว่าเราเราต้องการให้พื้นที่ของเรา

[20:18]
เนี่ยปราศจากการเช่าก็คือกันการการที่เรา สามารถที่จะซื้อหรือครอบครองโดยเป็นของเรา

[20:26]
เองให้ได้แต่แต่ภายหลังจากที่เกิดสถานการณ์ covid ทำให้เราประสบปัญหาใหญ่ก็คือการการขาด

[20:32]
รายได้การขาดเงินที่จะเข้ามาในการที่จะดูแล ช้างหรือไม่ได้เงินเก็บที่จะใช้ในการเก็บ

[20:39]
สะสมเพื่อจะไปซื้อที่ดินในอนาคตซึ่งซึ่งตอน นี้ทุกอย่างมันมันกลายเป็นศูนย์แผนที่เราวาง

[20:46]
ไว้ทุกอย่างพังทลายกับกับเงินที่เรามี อยู่ต้องหาเงินสะสมที่ในการซื้อที่ดิน.

[20:55]
จากจำนวนนักท่องเที่ยวที่เข้ามาให้การช่วย

[20:59]
เหลือที่เราต้องเก็บเงินสำรองไปใช้ในการซื้อ ที่ดินนาคตเราต้องนำกลับออกมาใช้เพื่อเป็น

[21:06]
ค่าอาหารของช้างในทุกๆวันมันทำให้ เราตอนนี้เรามีภาวะที่เงินสะสม.

[21:14]
ถูกใช้ในทุกๆเดือนซึ่งเรามีจำกัด.

[21:23]
ซึ่งเรามีเพียงจำนวนที่จำกัด.

[21:27]
ถามว่าช่วยเหลือฉันก็คงไงคำว่าโอเคสำหรับ.

[21:47]
ช้าง.

[21:49]
ส่วนใหญ่ที่นี่.

[21:52]
เป็นช้างของครอบครัวเราเมื่อเมื่อ หลายปีก่อนผมเองเมื่อเริ่มต้น.

[22:00]
เมื่อเริ่มต้นใส่ชุดนี้ขึ้นมาผมสิ่งแรกที่ผม อยากจะเปลี่ยนคือการเปลี่ยนแปลงครอบครัวการ

[22:08]
เปลี่ยนแปลงความคิดของครอบครัวการเปลี่ยน แปลงวิถีชีวิตประจำวันของครอบครัวนั่นคือ

[22:14]
ช้างส่วนหนึ่งเป็นช้าง ที่เป็นของครอบครัวเรา.

[22:21]
ส่วนที่ 2 คือเป็นช้างที่เราซื้อ เพื่อ rescue เมื่อ 3 ปีที่แล้วที่.

[22:32]
โปรเจคแรกของผม.

[22:35]
อีกส่วนหนึ่งเป็นช้างของคนอื่นที่.

[22:39]
ที่ผมที่ผมเห็นแล้วผมรู้สึกว่าอยากจะช่วยเรา ได้มีการคุยกับเจ้าของในการที่จะนำมาดูแลที่

[22:48]
นี่มีข้อตกลงมีสัญญาต่อกันในการในการดูแล

[22:53]
ซึ่งเราเองก็ไม่ได้ไม่ได้มีข้อผูกมัดที่ที่

[22:59]
มากมายอะไรกับกับเจ้าของในเรื่องของการที่จะ สามารถกลับไปได้ตลอดเพราะว่ามันเป็นเรื่อง

[23:07]
ของความต้องการของเขาซึ่งเราเองก็ก็ก็บอก ว่าพูดไม่ได้เพราะว่าเราไม่ใช่เจ้าของ.

[23:16]
ราคาเท่าไหร่หรือว่าราคาเท่าไหร่จะต้องมันจะ

[23:43]
เป็นไหมพี่ว่าพี่ว่าพี่ ว่าพี่ว่าเราไม่ไม่ไม่.

[23:53]
คนไทยในการช่วยเตือน.

[23:57]
โอเคผมมองว่า.

[24:04]
สิ่งที่ท้าทายที่สุดที่ที่ เราได้ทำคือการการได้เห็น.

[24:12]
หนึ่งชีวิตหรือหลายชีวิตที่.

[24:15]
ที่เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือคือการได้

[24:18]
ได้เห็นชีวิตผมมาผมเองผมผมคิดอยู่เสมอว่า ชีวิตคนเราเนี่ยมีความเสมอภาคเช่นนั้นไม่ว่า

[24:28]
จะเป็นคนหรือสัตว์ทุกคน มีชีวิตทุกคนมีครอบครัว.

[24:31]
ความท้าทายของผมคือการที่ได้ได้ทำให้ชีวิต

[24:35]
เรานั้นชีวิตที่เขามีเขามีชีวิตมีจิตใจทำให้ เขามีความสุขทำให้เขาเขาได้สิ่งที่เขา

[24:44]
ต้องการมันคือความท้าทายที่ที่ที่ทำให้เรามี ความสุขนั่นคือความท้าทายของผมผมไม่เคยมอง

[24:52]
ว่าอะไรที่เป็นอุปสรรคอะไรที่มันมันจะขวางผม เลยกำแพงอะไรก็ตามที่มันจะขวางผมที่ที่จะไม่

[25:00]
สามารถที่จะทำให้ผมทำให้สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ มีความสุขผมผมผมจะยังคงสู้แล้วจะยังคงอยู่

[25:10]
กับมันจนจนจนผมสามารถที่จะทำมัน ได้ก็คือทำทำให้อุปสรรคนั้นทำให้.

Thursday, November 16, 2006

Sweden!





So been in London a while now and figured it was time to do a bit of traveling so packed the bags and flew over to Sweden accompanied by Matty D and housemate Rita. We flew into Gothenburg which is kinda southern Sweden and discovered that they had just had a bit of a cold snap so the place was covered in snow...






Snow.




So met up with Kajsa and Frida who we used to live next door to in Hector House and dropped our bags off then went to have a bit of a look around Gothenburg. I had always heard good things about Sweden but it was better than I expected - such a beautiful country in every aspect..






Frida and i




Kajsa and Matt (try not to stare at the guy in the background with the hairy lip and tattooed hands)




So over the next few days we saw lots of swedish things including;
Swedish goats




Swedish horses




Swedish Moose




Swedish Houses




etc...




Had heard some good things about Stockholm so Matt and I ventured up there for a few days, and it certainly didn't dissapoint. One of the prettiest cities i've been to i reckon. A majority of the city centre is pretty much built on and around islands and the old buildings are amazing.
















The hostels here were probably the best i've stayed in, one of the nights in Stockholm was spent in this one...




Inside the boat




Inside the boat looking out




and um, outside the boat again




So we hung out in Stockholm for a few days checking out the sites, and galleries etc. Matt had a mate who's wife worked in the Swedish parliament so we got to go in and check that out too which was interesting. Saw a great metal band one of the nights as well, which in true Swedish style was a 5 blond girls.
Went to the King's house as well.




Caught the train back to Gothenburg and stayed there a few nights then flew back to London to try and start making some more money for the next trip...

Sunday, September 24, 2006

Ol London Town

So... I think i'm kinda getting the hang of this blogging thing, 4 posts in as many months. yes i know, it's been a while but the long awaited UK update is finally here...
After the holidaying in the US of A Matt and I flew out of New York and arriving in London in the early hours of Monday morning and proceeded to navigate the tube to meet up with Jason at his work, got the key to his place and crashed there for the next few days. Spent the first few days getting used to London, seeing the sites and sussing out the areas where would be nice to live. Decided that around Shoreditch area would be a good place to settle into it's quite the creative area lots of design studios around etc.


  

  

  


  

  

  

  




  

  

  

  




  


  

  

So after a bit of house searching Matt and I moved into the lovely Hector House and shared a flat with two russian girls, a french girl and a swedish guy. We were also neighbours to two lovely swedish girls with a major thing for the 1950's. So were kindly awoken on random mornings to knocking on the window & Frida and Rita dressed in paisley dresses and with freshly brewed coffee for Matt and I, their favourite golden oldies playing on the stereo in the background. This was in Bethnal Green which is quite close to the trendy/grungy areas of brick lane and old street etc. Lots of cool vintage stores and bookstores to keep me interested...


  

  

  

  



  

  

  

  

Made the most of the summer days while they were around, so there's was a few picnicing in the park weekends with some of the old uni crew. Also went on a day trip down to Brighton with Jas, Matt and Yana which you can see some photos of below.


  

  

  

  




  

  

  

  




  


  

  

Just recently I got some freelance work for a surf magazine in Newquay on the southwest coast, so spent some time down there for 2 weeks. Was quite a fun place, and the ripcurl boardmasters was on whilst i was there so got to enjoy that as well. Was good to see the beach again and go for a surf, also got free tickets to the music festival that was on during the weekend which was good. The whole place reminded me a lot of Torquay and it was very refreshing to get out of the city for a bit.
On the work front i've been doing some freelance design for a few fashion companies to keep the money coming in. Also currently doing some work at a place called Suck Uk which I got onto through a girl i met in New York who deals with them. It's kind of a boutique industrial design agency doing a bit of packaging work for them.


  

  

  

  




After getting back from Newquay and Matt hearing how nice it was he decided to move down there. So I started to look for a new place to live and have just moved into a nice house just off Hackney Road which is close to work and Old Street etc is just around the corner. So just taking it easy at the moment, trying to save up some money and settle in a bit. There's a trip to Sweden on the cards to catch up with Frida etc, also hoping to get to Dublin with the Uni crew soon. Had my birthday the other day so caught up with Jason and went to see a show called Avenue Q, was quite funny, main kinda like a rude version of the muppet show so here's a photo from that night and also a photo of a boat for Dad, this is the canal I walk along to get to work...


  

  

So that's all for now, hope your all doing well and stay tuned for my next posting next year sometime probably... :)